Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Zirvelere çıkarır, kılınan her bir namaz,
Namazdan bihaberler, yaşamazsa anlamaz,
Yükseldik sanıyorlar, çukurlara indikçe,
Şeytan kanca atmışsa, hiç yerine avlanmaz.

Zorlama insanları,
Özgür olsun canları,
İnanmış görünürler,
Zorlarsanız onları.

Ew zebeşa mala me,
Derbas dıbe sala me,
Verın bahsa zebeşkın,
Şirin dıbe kala me.

Zebeşı Diyarbekır,

Zerrelerden kürelere,
Yerellerden yörelere,
Sorunlardan çarelere,
Dolaştıkça seni buldum,
Bulunca çok mutlu oldum.

Kul hakkını yiyerek, zenginim diyen kişi,
Kim olduğu önemsiz, erkek veyahut dişi,
Gece gündüz ibadet taatle geçse günü,
Cehenneme odunu taşımak olur işi.

ZAMAN OLGUSU VE DOLGUSU

Yapraklar birer birer, üzerime düştüler,
Dost sandığım aynalar, tavır koyup küstüler,
Çizgiler defter sanıp, yüzüme üşüştüler,

Cumanın vakti geldi,
Zaman zamanı deldi,
Allah'a kul olanlar,
Secde edip eğildi

Cansız gibi görünen, taşlar bile canlıdır,
Varlıkların atomu, çekirdekle kanlıdır.
Her zerrenin yörüngesi,hassas dengeye tabi,
Varlığı inkar eden, kim olursa zanlıdır.

Yoksa unuttun mu sen, sevgi dolu günleri,
Kaybedilen her anı, hafızamdan okurum,
O günler mazi değil, zamanın sürgünleri,
Balıkçı ağı gibi, usanmadan dokurum.

Yumuşak sözlü olun, sakın olmayın kaba,
Gücünüz yettiğince, hayra gösterin çaba,
Hiç kimse yalnız değil, Hak nazarı altında,
Eksiksiz kayda geçer, sanmayın olur heba.