Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ZAMAN GEMİSİ
Zaman akıp giderken, sanmaki tek gidecek,
Zaman binilen gemi, yol almakta menzile,
Hepimiz gemideyiz, bizi de götürecek,
Duraklarımız belli, bir bir basacak zile.
İtiraz edenler kim, var mıdır inmeyecek,

Zaman geri gelmiyor, / Pişmanlığım diz boyu,
Menzil de görünmüyor, / Ufuk rengi kopkoyu,
Güneş yatmış guruba, / Gölgemin uzun boyu,
Baktım fayda vermiyor, / Kimsenin sopu soyu,

Zaman olgulara gebe,
Olgular zamana gebe,
Cehenneme yolcu olur,
Her kim yaşarsa debdebe.

Her karanlık sonunda,aydınlığa dönecek,
Zalim olanlar bilsin, bu böyle gitmeyecek,
Haksızlıklar yapanlar, mutlak hesap verecek,
Sanmasın böyle gelmiş, böyle devam edecek,

Zalimler çağırsınlar, bütün ortaklarını,

Zulüm insanlık suçudur,müslüman zalim olamaz,
Müslümanım diye adam,zulüm yapıyorsa eğer,
Allah zalimleri sevmez,onada müslüman denmez,
İnsanlıktan nasipsizler,sıfırı değer zanneder.

Ne kafasının tasına,
Ne de gözünün rengine,
Ne bakarsın diline,
Ne de aşiretine,
Ne cinsiyetine bakarsın,
Ne de dinine,

Ben alemden bir parçayım, her parça sana hayran,
Sensiz geçecek her anım, olmalı bana haram.
Senden gelen her ne varsa, başım gözüm üstüne,
Senin ismini andıkça yüreğim eder bayram.

YÜREĞİME AYARI

Hiç kimseden alma ah,
Seni anayım her gah,
Sanmaki uyuyorum,
Aşkınla oldum agah.

Ey Sevgili, varlığın değil mi beni var kılan,
Varlığını unutursam, tümden olurum yalan,
Benin olmayabilirim, ancak sen her zaman varsın,
Zaman ötesi sevdiğimi ediyorum ilan,

Birden daha büyüğü yok,
Her şey birin türevidir,
Yüreğini bilmeyen çok,
Yürek Allahın evidir.