Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tefekkür etmek nefsi susturmak için yeter,
Tefekkürü dışlamak, beterden daha beter,
Yükselmenin tek şartı tevazuya sarılmak,
Tefekkür eden bilir, bu ömür bir gün biter.

TEMİZLEYEN GÖRMEDİM

Sınıfta kalmadılar, tasdikname aldılar,
Cehennemden aşağı, yuvarlanıp durdular,
Değerler alt üst olmuş, değersizlik zirvede,
Gün geçtikçe daha da, saldırıp kudurdular.

TEMİZ TUT

Allah'ın yolu açık,
Girme dikenli yola,
Yola girmeyen kaçık,
İblis ile kol kola.

Teneke bile bitti,
Hani nerde altınlar,
İstanbul bizii yuttu,
Aç açık fukaralar,

Dünden kalanlara diyorlar banal,
Gerçeğin yerine, şimdi var sanal,
Tvler radyolar binlerce kanal,
Değerler üstünde tepiniyorlar.

Diyorum ki arsız adam kim, edep kim,
Ondan uzak kalmak olur benim tepkim.

Senin değerin inan ki, senin elinde,
Yaptıkların terazinin bir kefesinde,
Sözlerin terazinin öbür kefesinde,
Senin değerin, kefelerin dengesinde.

Akıl insana sağlar, yapacağı tercihi,
Ya şerre yönlendirir, ya da sağlar vecihi.

Dünya var olalı beri,tüm insanlar tapmaktalar,
Herkes kendi dinince, ibadeti yapmaktalar,
Aczin farkına varanlar, yaratan aramaktalar,

Hele sorun kendinize, bunca insan ne yapmakta,
Akılsız mı bu insanlar, yoksa boşa mı tapmakta,

Soruyor diyorum ki, her kimi seviyorsan,
Hesap günü onunla, olmayı diler misin,
İnsanı tabu yapmaz, Allah'ı bilen insan,
Allah'ın huzurunda, bu tabumdur der misin.

Mutluluk insan için, tek Hakkın rızasıdır,