Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Güneş doğudan doğar,
Karanlıkları boğar,
İnsanlığın üstüne,
Dilerim nurlar yağar.

Dünyayı umursamaz, akıldan noksan olan,
Geçmişini unutmaz, yaşları doksan olan.

Güneşin doğuş anı,
Hareketin zamanı,
Güzelliklerle doldur,
Ey İnsan hatıranı.

Sabahın seher vakti,

Asalet nasıl soyda olsun ki,
Hepimiz Adem'in çocuğuyuz,
Bilmiyorum diyenler bilsin ki,
İslam fıtratıyla doğuyoruz.

Dolar tırmanışlarda,
Vatandaş inişlerde,
Kalbur üstü insanlar,
Vatandaşın cebinde,

Hazan vurmuş baharıma, güneşi bile dondurdu,
Gönül tahtımın üstüne, baykuşlar tünedi durdu,
Yanan umut ışığımı, birer birer söndürdüler,
Esen sonbahar rüzgarı, ayrılığı dokundurdu.

Sâki uzak dur benden,
Doldurma kadehimi,
Ben kadehten içemem,
Kadehten bedene gider,
Yüreğim aşk doludur,
Yüreğimle içiyorum,

Sen yoksan eğer bana, bil ki dünya da yoktur,
Senin olmadığın an, yaşamam için yüktür,
Yokluğun yüreğimi, öylesine deldi ki,
Onun dolgusu sensin, sensiz boş bir oyuktur

Müslüman için geçerli,
Hesap günü denen olgu,
Değersiz veya değerli,
Yaptıklarım olur dolgu.

Ne kimsenin dolmuşuna binin,
Ne de dolduruşlarına gelin,
Eğer aklınız çalışıyorsa,
Sadece aklınıza güvenin.