Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Adettendir sorarlar,
Siz nasıl bilirdiniz,
Mahkeme mi kuruldu,
Nedir sizin derdiniz............İNSANİ

Adım Sinan, mahlasım İnsani diye geçer,
Her şart altında Hakkı, şüphe duymadan seçer.
Aptaldır bu dünyayı, sonsuza tercih eden,
Herkes her ne ekmişse, mutlaka onu biçer.

Acz içinde bir kulum,
Allah yolu makulum,
Vahyi ilahi benim,
Gerçek hayat okulum.

İNSANI TANIMAK

Eğitimde ki maksat, insanı tanımaktır,
İnsanı tanımayan, her kim ise ahmaktır.
Rabbini tanıyanlar, önce kendini tanır,
Kendini tanımamak, nefse tabi olmaktır.

Makula karşı çıkanı, güzel sözlerinle uyar,
Makul olanı yıkana, gecikmeden ver bir ayar

Ne olur mahzun durma, eğdirme hiç başını,
Ne olursun sil artık, gözlerinin yaşını,
Ne olur çatma bana, hilal olan kaşını,

Nasıl üzerim seni, varlığım senle kaim,
Seni görmezsem eğer, hayatım olur vahim.

Anamız yok yanımızda,
Yaşatırız kanımızda,
Hep hayırla yad ederiz,
Saklarız hep anımızda.

Kim doyabilir ki gökteki manzaraya,
Yardan başkası olamaz, derman yaraya,
Yüreğim huzur bulmaz, başka gönüllerde,
Gir deseler de giremem, sensiz saraya.

Bir mazlumu görünce, aktıysa gözyaşlarım,
Gözyaşımdan dolayı, şükretmeye başlarım.
Ne olur uzak kılma,mehamet olgusundan,
Esir almasın diye, şeytanımı taşlarım.

Mirowa gışt veka hewın,......İnsanlar birbiri gibidirler.
Kes jı kesi ne lı jore,............Kimse kimseden yukarda değil,
Kavmu aşir gışt bı nawın,....Kavimlerin aşiretlerin isimleri var,
Dıbem mebın mırın dure......Dedim demeyin ölüm uzaktır.