Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Sevmiyor biliyorum,O benimle oynuyor,
Kahrımdan ölüyorum,O arkamdan gülüyor,
Şikayet etsem seni,beni üzmesin diye,
Beddua etmiyorum,yüreğimi yakıyor.

SEN YOKSUN
Benim içim yanıyor, kavrulmakta yüreğim,
Al beni de yanına, yoktur başka dileğim,
Şimdi sen uzaklarda, hem de çok uzaktasın,
Sen yoksan niçin olsun, bu dünyada gereğim.

Birle ikide olmaz,
Üçle dört gensiz durmaz,
Evlatla ailenin,
Gen uyumu sorulmaz.

Genelleme yapmakta, kendini haklı sanan,
Genelin içindeki,masumları bilemez,
Bilmez ki suç ferdidir, suçluyor utanmadan,
Haksız yere suçlayan, hesap günü gülemez.

İşte bu bizim şarkımız, rüzgarlar fısıldıyor,
Kim demiş dönmez çarkımız, döndükçe ışıldıyor,
Nağme nağme bestesini, canlılar notalamış,
Rüzgar almış mikrofonu, beni dinleyin diyor,

Bu ne muhteşem manzara, bu ne ahenk bu ne ses,

Sesler gelir kulağıma, tik tak tik tak,
Hem saat hem çekiç sesi,
Çalışır usta olmaya, tik tak tik tak,
Eğer yeterse nefesi,
Yerinde sayarsa çırak, tik tik tak tak,
Bitti mi dersin hevesi,

Surdan mı aldın sesini,
Kim verdi sana dersini,
Kim üflemiş nefesini,

Sesin aldı benden beni,
Neyi tanıdım ben Neyi,

İşsizlik zordur bilene,
Utanır işsiz dilene,
Çileyi çeken çekene,
Taş mı koymuşsun filene.

Sana haberler getirdim,
Cennet şehir İstanbuldan,
Sakın kimseye söyleme,
Harap olmuş bu gülistan,

Kalmak gibi ısrarım yoktur benim,
Gitmek günü gelmişse benim için,
Üzülecek bilirim, sevenlerim,
Faydası yok artık, direnme niçin,