Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İNSANLIĞI ÖLDÜRMEK

Allah belasını versin, ideolojik sevdanın,
Cehenneme yolu vardır, bencillikteki faydanın,
Gözlerini kan bürümüş, batıl olan her davanın,

Halimden anlayan, neden bulunmaz,
Yere düşenlere, tekme vurulmaz,
Mazlum olanlara, dini sorulmaz,

İnsanlık öldü mü, söyleyin bana,
Fatiha okuyun, ölen insana.

İnsanın hayırlısı,
Hayırlıdır insana,
İnsanın salihlisi,
Şükür eder ihsana.

İnsaniyi sororsanız, O pişmanlık okulunda,
Elçilerinin izinde, vahyin aydınlık yolunda,
Yazıcı tüm meleklerim, hem sağımda hem solumda,
Hak aşıkları Hak'ladır, iblisledir tüm eğriler.

İnsan dururken hayvanı dost edinmek istemem,
Ne insana ne hayvana asla, ihanet etmem,
Hiç bir dostun arkasından kötü sözler söyletmem,
Kendi düşüncelerimi, kimseye dikte etmem,

Oyalanıp dururuz
Dünya oyuncağıyla
Bazen soğuk havayla
Bazende sıcağıyla
Para bulduk mu şayet
Keyif üstüne keyif

Bir zerre dahi olsa insanlığı tarıyor,
Büyüklüğü sınırsız, seven kalbe varıyor,
O dertlerin tabibi, yaraları sarıyor,
Ondan uzaklaşanın, dünyası kararıyor.

Bin kere aynaya baksan da,
Yüz bin kere uyarılsan da,
Elinde bir şablonun yoksa,
Sen ışığı tanımıyorsan,
Kalırsın hep karanlıklarda.

Ay söndü, güneş doğdu,
Karanlıkları boğdu,
Yapılan duaları,
Bilin ki Rabbim duydu.

Göz sadece görüneni görür,
Ne kadar olursa olsun agah,
Hakim gördüğüne karar verir,
Ancak'İnil hükmü illa lillah'*

*'Hüküm ancak Allahındır'Yusuf: 40