Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Dünya canlılar için, yaşama uygun alan,
Batılı afrikayı, yıllarca etti talan,
Yer altında ne varsa, çıkarıp taşıdılar,
Afrikalı bunlardan, dolayı şimdi nalan.

Günahları yok gibi, suskun şimdi batılı,

Kul eylerse istigfar,
Onu af eder Gaffar,
Tevbe eden kullara,
Herkes bilsin ki af var.

Sensizliği yaşatmasın, hiç bir zaman mevlam bana,
Sen hep benim yanımda ol, muhtacım nefes almana,
Gündüzleri adın güneş, geceler ay derim sana,
Sen hep benim yanımda ol, muhtacım nefes almana.

Milletle savaşanlar,
Gün gelir kaybederler.
Hadlerini aşanlar,
Mutlaka aybederler.

Milletle savaştılar,

Hepimiz Adem'deniz, Adem ise topraktan,
İnsanlığın iflası, biliniz ki ahlaktan.

İnandım iman ettim,
Allah bir Muhammed Hak,
Hakkın yolundan gittim,
Olmamak için Ahmak.

Ahkam kesmeye gelince, Mevlana olur çıkarız,
Amellerde ne yazık ki, yapılanları yıkarız,
Niyetleri Allah bilir, insan bunu anlamıyor,
Empati yapmayarak, insan canını sıkarız.

KİMSESİZ KİM SESSİZ

Kimsesize çullanırlar,
Etrfında dolanırlar,
Piyon diye kullanırlar,
Ah kimsesiz vah kimsesiz,

ALINACAK AHIM VAR

Her yağmur yağdığında, yalnız beni ıslatır,
Güneş üstümde durur, kızgın bakış fırlatır,
Sararan her bir yaprak, beni her an ağlatır,

Nefse açtım büyük ahır,
Dedim ki şeytanı çağır,
Zibili verdim önüne,
Dedim size yoktur nahır.