Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bu benim son baharım, kış önümde bekliyor,
Güneş görünmez oldu, görüntümden renk yiyor,
Bende her neyi varsa, gitmek için denkliyor,

İlkbaharım da sondu, sonbaharım da ilk,
Buna nasıl dayansın, kemiklerimde ilik.

Kuran bize cehennemle uyarıda bulunuyor,
Cennetin kapılarını, her zaman açık tutuyor,
Bu bir imtihan dünyası,Rabbim bize buyur diyor,
Kavgamız tüm insanların, bu sınavı başarması.

Şimdi arıyorum, hani nerdeler,
Yoklukları bende, yürekler deler,
Neden kapatıldı, bütün perdeler,

Nerdesiniz dostlar, şimdi nerede,
Dostlarım bu candan ayrı yerlerde.

Güya denetim varmış,
Atın atın karavana atın,
Atın da Civcivler yesin,
Ezene de ezdirene de diyorum,
Yerin ta dibine batın,
Bir paye istiyorsa ezen,

Dora çiya gişti dare,……Dağın etrafı ormanlık
Bını çiya iro sare,……….Dağın eteği bu gün soğuk,
Lavo bıjê deri kırê,……...Söyle oğlan nereye gidiyorsun,
Ez bê kesım bê hedimê,…Kimsesizim sahipsizim,

Bütün çocuklar güzel,
Güzellerden bir güzel,
Saygısı hürmeti hoş,
Bakışları çok güzel,

Damla damla yanağına, akıyordu gözyaşları,
Baktım ki boynu bükülmüş, belalı gibi başları,
Allah'tan başka bulunmaz, hallerini anlayacak,
Bir gün evde hastalansa, evde bulunmaz aşları.

On beş yaşında evlenmiş, şaşmış feleği gelinin,

Ata ol diyorum, ata olamiyor,
Ata bin diyorum ata binemiyor,
Çocuk musun nesin büyümüyorsun,
Çocuk kalacakmış, büyüyemiyor.

Yazı yazsam yazılmıyor,
Kazı kazsam kazılmıyor,
Yaşananların üstüne,
Çizgi atsam çizilmiyor.

Dün sırtımda büyük bir yük,

Hayatı çok gördün sevgilim bana
Söyle be sevgilim ne yaptım sana
Bende olmadım mı? ben toprağına
Karınca misali ezdin sen beni

Görmek mi istersin ölmüş bedeni