Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Saygılı değilsin yaradana yaratılana
Bilemiyorum sen inanmıyor musun Kurana
İnnemel mü'minune ihvetün ayeti ile
Müminler kardeştir diye anlatmıyor mu sana

Niçin yok sayıyorsun senden olmayanları

Ne Türk'tür, ne Kürt'tür ne de bir başkası,
İnsandır hayatın, en güzel harikası,
Her insanın Adem'dir elbet babası,
Söyleyin nedir, bu milletin kavgası,

Ne olur kimse beni, bir kalıba koymasın,
İster yabancı görsün, ister halim sormasın,
Kendim gibi görürüm, sen de bana aynasın,
Kendimden habersizsem, el beni ne anlasın,

Bırak beni gideyim,
Geldi veda zamanı,
Çaresizim nideyim,
Yaşamamın son anı,

Yüreğin kutuplarda, sanki buz dağı gibi,
Ne yapsam erimiyor, hiç görünmüyor dibi,
Ne yaparsam yapayım, sende akis bulmuyor,
Hiç anlama çaban yok, benim gibi garibi,

Eriyen sularınla bırak da boğulayım,

Sevdamızın uğruna, düşmüş olsam da dile.
İsmini sayıklayıp. yerde sürünsem bile,
Sırra ulaşmak için, çekmiş olsam da çile,

Ömrümün menzili bu, bil ki senden vazgeçmem,
Gözgöze gelmesem de, bir adım geri gitmem,

Ak'ı karayı bırak,
Köşkü sarayı bırak,
İşsizlikten kıvranan,
Ustalar oldu çırak.

Sevgili sevene gül,
Seven gül dibinde kül,
Sevgiliyi bulduysan,
Bırak ağlamayı gül.

Ne olursun al beni, al da götür kendinle,
Bari hemhal olayım, ben de senin derdinle,
Bırakamam seni hiç, böyle üzgün perişan,
İtiraz kabul etmem, artık sözümü dinle.

İyi gün kötü günde, birlikte olacaktık,

İsterse sürüklesin, rüzgarlar yerden yere,
İsterse atsın beni, susuz kalmış çöllere,
Madem beni düşürdün, düşürdün sen ellere,

Bırak artık öleyim, ölüp yere gireyim,
Sensiz yaşamaktansa, toprakta çürüyeyim,