Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kurucu meclisin yolu hakikatin yoluydu,
Vekillerin göğüsleri iman ile doluydu.
Onlar şeytanın değildi, tek Allahın kuluydu.
Dualarla açmışlardı milletin meclisini.

Duanın sınırı yok,
Ne ararsan Hakta çok,
O sonsuzluk sahibi,
Bilmeyenler yaşar şok.

Emrolunduğun gibi dosdoğru ol,
Vahyi İlahiyi alabildiysen,
Kitapta yazılı doğru olan yol,
Nur nedir kir nedir bilebildiysen,

DÖRT KÖŞE
Yağcı ve dalkavuklar her zaman olur,
Kibire ram olanlar, başka ne bulur.
Akıl devre dışıysa,yaptıklarında,
Nefis zevkten dört köşe, akılsa ulur....İNSANİ

Dört mevsimin dördünde de bil ki seni arıyorum,
Gönlümü sana açmışım,senin için yanıyorum,
Viraneye dönmüş içim,Baykuş tünemiş gölgeme,
Yıkılmış mihrabım benim,yine seni anıyorum.

Bir bakışın hayat verir,gülüşünle güller açar,

Kusur aramaktansa örnek ol,
Niyetini Allah bilir, yapma rol,
Unutmaki sıratın yolu ayrı,
Ne sağdır, ne sol, odur dosdoğru yol.

DOSTLAR

Unutmadım unutamam,
Ne dünümü ne dostumu,
Zamanı elle tutamam,
Deldirmem ona postumu.

Ademden gelmişim, ben bir insanım,
İnsanlık aldığım, Haktan ihsanım,
İnsanlığım oldu, ünvanım sanım,
Yüce dostun dostu, benim dostumdur.

Dost olan dostu tanır,
Gözüne baktığında,
Dost dostundan utanır,
Bir hata yaptığında.................İNSANİ

Dostun bahçesinde ayrıklar vardı

Ayrığın dostuma zararı vardı

Temizledim bahçeyi ben ayrıklardan