Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İrtica diyor dine,
Yan bakar geçmişine,
Şeytanın rafıkları,
Düşmandır kardeşine.

Ötesi kabak tadı,
Kazanda vardır cadı,
Blin ki yapılanlar,
Düşmanlara yaradı.

Düşünce göreceksin, diş gıcırdatanları,
Zamanı geçirmeden, yürek soğutanları,
Bulman da zordur elbet, seni avutanları,

Düşenin dostu olmaz, düşenin dostu olmaz,
Dostlar mumla aranır, aranır da bulunmaz,

Ne kapımı çalan var,ne de halimi soran,
Ne malım mülküm kaldı,ne de cebimde param,
Gözlerim kapılarda,yüreğim dualarda,
Ya kabir görünecek,yada derdime derman,

Düşte bile düşünce,anlarsın düştüğünü,

DÜŞÜNEN
Düşünen insanlarda oluşmalıdır fikir,
Fikre sahip olmayan, nasıl eylesin zikir,
Kuran hayat kaynağı, ayetler ise iksir,
İksiri içenlerde barınamaz asla kir.

DÜŞTÜĞÜNDE TANIRSIN

Yaralanmaya bir gör, üşüşür akbabalar,
Sağından ve solundan, yaraları gagalar,
Yaralanmış olsan da, hissettirme düşmana,
Üzerine çullanır, parça parça paralar.

Ben yoğurt olamadım, dupduru bir ayranım,
Bedenim sabit olsa da, ruhum ile seyranım,
Derdim vardır diyorum, bulamam dermanımı,
Hakikat ışığında, bu dünyada fermanım.

Yaratana hayranım, yaratana hayranım,

Okumuş yazmış insanlar,hep makulu düşünmeli,
Kibri al aşağı edip, tevazuya yönelmeli,
Sinirler gergin dururken, onları teskin etmeli,
Haksızlığın karşısında, zalimlere dur demeli.

Birer birer geçti yıllar,
Hiç farkında olamadık,
Ağarınca başta kıllar,
Neden diye soramadık.

Hep günlerin telaşında,

Gözler evladı arıyor,
Görmeyince deliriyor,
Yüreğim koptu kopacak,
Gözümden yaşlar akıyor,