Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Okumanız mümkün mü, içimden geçenleri,
Nasıl yargılarsınız, söylenmeyen sözleri,
Çekiniz üstümüzden, mahkum eden gözleri,

İçimdekini bilen, Hak'tan korkmaz mısınız,
Niyetleri bilmeden, insanı suçlarsınız,

İnsanlığın hamuru, İstanbul’da yoğruldu,
Kültür ve medeniyet, İstanbul’da doğruldu,
İslam ile İstanbul, taşındı zirvelere,
Fethin adalet mührü, İstanbul’a vuruldu,

Fosfor bombalarıyla, yok edilen masumlar,
Ellerinde taşları, savunma yapmaktalar,
Zulmün payandaları, kızarmıyor yüzleri,
Amerika destekçi, sessiz avrupalılar,

Yalan dünyada yok kimsem, kime derdimi dökeyim,
Candan sevenim de yoktur, kimlere boyun bükeyim,
Yok mu bana sahip çıkan, önünde dizler çökeyim,

Ben kimsesiz ben sahipsiz, ağlıyorum için için,
Hem karanlık hem de ıssız, güneş doğmaz bana niçin,

Volkanlar patladı tende,
Fırtınalar esti bende,
Kerbelayı duyduğumda,
Ateş yandı şu bedende,

Ah Hüseyin vah Hüseyin,

Ahlaken çok bozulduk,
Hırsızlıkta yol aldık,
Lastik gibi esnedik,
Yaylar gibi gerildik,
Allahtan uzak kaldık,
Kâr dedik faiz yedik,

Adımız İnsan

İster Hans, ister Haso ister Hasan,,
Müşterek paydamız, insandır insan,
Yürekten dökülen, ortak bir lisan,

Karlar yağmış saçlarıma, farkında mıyım?
Paramparça şu dünyanın, çarkında mıyım?
Toprakların üstünde mi, altında mıyım?

Ben benden de habersizim, var mıdır bilen?
Ayağımdan kaymaktadır, bir bir merdiven.

Oturmuşum bir köşede
Düşünürüm dünümü
Göz yaşlarım perde olmuş
Görmüyorum önümü
Sanki hala yaşıyorum
Geçmişte sürgünümü

RüveydA
Sana sesleniyorum, dinle beni Rüveyda,
Zannetme bilmiyorum, durumunu Rüveyda,
Gündüz düşüncemdesin, geceleri rüyamda,
Bedenimle uzağım, ruhumla hep yanında.