Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Şu rüyalar da olmassa, seni nerden göreceğim,
Rüyalarımda özgürce, seviyorum diyeceğim,
Pervane ateş misali, dönüyorum etrafında,
Boynumu bükerek senin, önünde diz çökeceğim,

Sonsuza dek sürsün rüya, dokunmayınız rüyama,

Dön demesen dönmeyecek değirmen
Git demesen inan ki ben seğirmem
Dayak atsan yüzüm geri çevirmem
Sen öğrettin elbet elifi bana

Neyleyeyim baharda,açan beyaz çiçeği,
Çiçeği koklayacak,olmayınca yanımda,
Neyleyeyim dünyada,yaşam denen gerçeği,
Hayatı paylaşacak,olmayınca yanımda.

Ruhumun ikizisin,bil ki yüreğim dağlı

Yalan dünyada yok kimsem, kime derdimi dökeyim,
Candan sevenim de yoktur, kimlere boyun bükeyim,
Yok mu bana sahip çıkan, önünde dizler çökeyim,

Ben kimsesiz ben sahipsiz, ağlıyorum için için,
Hem karanlık hem de ıssız, güneş doğmaz bana niçin,

Volkanlar patladı tende,
Fırtınalar esti bende,
Kerbelayı duyduğumda,
Ateş yandı şu bedende,

Ah Hüseyin vah Hüseyin,

Ahlaken çok bozulduk,
Hırsızlıkta yol aldık,
Lastik gibi esnedik,
Yaylar gibi gerildik,
Allahtan uzak kaldık,
Kâr dedik faiz yedik,

Adımız İnsan

İster Hans, ister Haso ister Hasan,,
Müşterek paydamız, insandır insan,
Yürekten dökülen, ortak bir lisan,

Karlar yağmış saçlarıma, farkında mıyım?
Paramparça şu dünyanın, çarkında mıyım?
Toprakların üstünde mi, altında mıyım?

Ben benden de habersizim, var mıdır bilen?
Ayağımdan kaymaktadır, bir bir merdiven.

Bilmem ben mi neşeye,neşe mi bana küskün,
Elemse hep benimle, yürekten bana düşkün,
Çaresi yok bilirim,çekeceğim dertleri,
Öldürecek inan ki,umut vermeyen aşkın.

Bilmem kaderim mi bu,çilelerle yoğrulmak,

Varlık adına her şey, birden dolayı vardır,
Birden uzak kalanın, fikri varlığı dardır,
Bir yoktur diyenlerin, varlığı bile ar'dır
Ey birimiz biz senin, nazarına muhtacız,
Seni bilmeyen varlık, acizden daha aciz.