Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

RüveydA
Sana sesleniyorum, dinle beni Rüveyda,
Zannetme bilmiyorum, durumunu Rüveyda,
Gündüz düşüncemdesin, geceleri rüyamda,
Bedenimle uzağım, ruhumla hep yanında.

Senin peşinde avare mah-ı ziya,
Şemsi göremez,kendini şems zanneder,
Gark olmak üzeredir sormaz ne diye,
Ummanda yüzer hasret bir damla suya.

Düşüverildi yollara bekleyen olmasa bile
Neler neler söyleyecek gelebilse yollar dile
Tek düze değildir yollar iniş ve çıkışları var
Gah mutluluklara boğar,gah ensene yersin sille

Şu rüyalar da olmassa, seni nerden göreceğim,
Rüyalarımda özgürce, seviyorum diyeceğim,
Pervane ateş misali, dönüyorum etrafında,
Boynumu bükerek senin, önünde diz çökeceğim,

Sonsuza dek sürsün rüya, dokunmayınız rüyama,

Dön demesen dönmeyecek değirmen
Git demesen inan ki ben seğirmem
Dayak atsan yüzüm geri çevirmem
Sen öğrettin elbet elifi bana

Yalan dünyada yok kimsem, kime derdimi dökeyim,
Candan sevenim de yoktur, kimlere boyun bükeyim,
Yok mu bana sahip çıkan, önünde dizler çökeyim,

Ben kimsesiz ben sahipsiz, ağlıyorum için için,
Hem karanlık hem de ıssız, güneş doğmaz bana niçin,

Volkanlar patladı tende,
Fırtınalar esti bende,
Kerbelayı duyduğumda,
Ateş yandı şu bedende,

Ah Hüseyin vah Hüseyin,

Ahlaken çok bozulduk,
Hırsızlıkta yol aldık,
Lastik gibi esnedik,
Yaylar gibi gerildik,
Allahtan uzak kaldık,
Kâr dedik faiz yedik,

Adımız İnsan

İster Hans, ister Haso ister Hasan,,
Müşterek paydamız, insandır insan,
Yürekten dökülen, ortak bir lisan,

Karlar yağmış saçlarıma, farkında mıyım?
Paramparça şu dünyanın, çarkında mıyım?
Toprakların üstünde mi, altında mıyım?

Ben benden de habersizim, var mıdır bilen?
Ayağımdan kaymaktadır, bir bir merdiven.