Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Adamın biri güya evrim geçirmiş,
Bundan önceki dönemde maymun imiş,
Söyledikleri doğru, Kuranda Allah,
Sapıtanlara maymunlar olun demiş.

(Ve lekad alimtumullezîne’tedev minkum fîs sebti fe kulnâ lehum kûnû kıradeten hâsiîn 'Şüphesiz siz, içinizden Cumartesi yasağını çiğneyenleri bilirsiniz. Biz onlara, “Aşağılık maymunlar olun” demiştik'.Bakara:65)

Varlık adına her şey, birden dolayı vardır,
Birden uzak kalanın, fikri varlığı dardır,
Bir yoktur diyenlerin, varlığı bile ar'dır
Ey birimiz biz senin, nazarına muhtacız,
Seni bilmeyen varlık, acizden daha aciz.

Yaşamadım demem, çünkü yaşanmış,
Büyük çoğunluğu geride kalmış,
Anılırken mazi diye anılmış,

Ah o eski günler, yaşadım seni,
Ben seni yaşarken, tükettin beni,

Zanneder misin yaprak düşer kendi kendine

Zanneder misin insan olur dengi dengine

Hiç tükenmez sanırsın bakarken servetine

BEN BEN DEĞİLİM ARTIK

Sensiz kalırsa ruhum, anlam yitirir zaman,
Şuurumu kaybeder, hafızam olur duman,
Seni hissedememek, yok olmamın resmidir,
Başağını yitirmış varlığım olur saman.

Çok gezen mi, çok okuyan mı diye sorarlar,
Okuyan okuduğunun farkında değilse,
Gezen de gezisinin amacını bilmezse,
Sonuçta ikisi de kendine göre yorarlar.

Sensiz hayat bomboş,
Her yer sanki virane

Sana bağlanmak inan,
Etti beni divane

FARKINDAYIM

Günahımın farkındayım, Günahta ısrarım yoktur,
İşlediğim her bir günah,Yürekte zehirli oktur,
Yalnız Hakka sığınmışım, onun mağfireti çoktur,

Kıyameti bilmiyor, kıyametten korkanlar,
Ölümü gören insan, kıyamet nedir anlar.

Çilelerle arkadaş, dertlerle yoldaş oldum,
Ağıt yaktım derdime, gözyaşlarıyla doldum,
Gündüz kabul görmedim, gecelerden kovuldum,

Yordunuz, yordunuz, yordunuz yordunuz beni,
Ezdiniz, ezdiniz, ezdiniz, yorgun bedeni.