Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Adamın biri güya evrim geçirmiş,
Bundan önceki dönemde maymun imiş,
Söyledikleri doğru, Kuranda Allah,
Sapıtanlara maymunlar olun demiş.

(Ve lekad alimtumullezîne’tedev minkum fîs sebti fe kulnâ lehum kûnû kıradeten hâsiîn 'Şüphesiz siz, içinizden Cumartesi yasağını çiğneyenleri bilirsiniz. Biz onlara, “Aşağılık maymunlar olun” demiştik'.Bakara:65)

İnsanlığın hamuru, İstanbul’da yoğruldu,
Kültür ve medeniyet, İstanbul’da doğruldu,
İslam ile İstanbul, taşındı zirvelere,
Fethin adalet mührü, İstanbul’a vuruldu,

Şu çeşmi siyahın, firakın dinle,
Asuman giryandır, onun derdiyle,
Gurbet elde kaldı, yetimleriyle,

Yetim sevindiren, ganiler nerde,
Elini uzatan, yok mu bu derde.

Fosfor bombalarıyla, yok edilen masumlar,
Ellerinde taşları, savunma yapmaktalar,
Zulmün payandaları, kızarmıyor yüzleri,
Amerika destekçi, sessiz avrupalılar,

Düşüverildi yollara bekleyen olmasa bile
Neler neler söyleyecek gelebilse yollar dile
Tek düze değildir yollar iniş ve çıkışları var
Gah mutluluklara boğar,gah ensene yersin sille

Şu rüyalar da olmassa, seni nerden göreceğim,
Rüyalarımda özgürce, seviyorum diyeceğim,
Pervane ateş misali, dönüyorum etrafında,
Boynumu bükerek senin, önünde diz çökeceğim,

Sonsuza dek sürsün rüya, dokunmayınız rüyama,

Dön demesen dönmeyecek değirmen
Git demesen inan ki ben seğirmem
Dayak atsan yüzüm geri çevirmem
Sen öğrettin elbet elifi bana

Senden uzak kaldım,yaşamıyorum,
Üstümden bu hüznü,atamıyorum,
Geceler çok uzun,yatamıyorum,
Yüzünü görmeye,hasretim bu gün.

Hasretim hasretim sana hasretim,

Neyleyeyim baharda,açan beyaz çiçeği,
Çiçeği koklayacak,olmayınca yanımda,
Neyleyeyim dünyada,yaşam denen gerçeği,
Hayatı paylaşacak,olmayınca yanımda.

Ruhumun ikizisin,bil ki yüreğim dağlı

Oturmuşum bir köşede
Düşünürüm dünümü
Göz yaşlarım perde olmuş
Görmüyorum önümü
Sanki hala yaşıyorum
Geçmişte sürgünümü