Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her gün yeni bir olay, acı üstüne acı,
Ne oldu bize böyle, yapılan kimin harcı,
Gün geçmiyor bir çocuk, kopmasın aileden,
Aile kime gitsin, kimden olsun davacı,

Okumanız mümkün mü, içimden geçenleri,
Nasıl yargılarsınız, söylenmeyen sözleri,
Çekiniz üstümüzden, mahkum eden gözleri,

İçimdekini bilen, Hak'tan korkmaz mısınız,
Niyetleri bilmeden, insanı suçlarsınız,

Oturmuşum bir köşede
Düşünürüm dünümü
Göz yaşlarım perde olmuş
Görmüyorum önümü
Sanki hala yaşıyorum
Geçmişte sürgünümü

RüveydA
Sana sesleniyorum, dinle beni Rüveyda,
Zannetme bilmiyorum, durumunu Rüveyda,
Gündüz düşüncemdesin, geceleri rüyamda,
Bedenimle uzağım, ruhumla hep yanında.

Senin peşinde avare mah-ı ziya,
Şemsi göremez,kendini şems zanneder,
Gark olmak üzeredir sormaz ne diye,
Ummanda yüzer hasret bir damla suya.

İnsanlığın hamuru, İstanbul’da yoğruldu,
Kültür ve medeniyet, İstanbul’da doğruldu,
İslam ile İstanbul, taşındı zirvelere,
Fethin adalet mührü, İstanbul’a vuruldu,

Şu çeşmi siyahın, firakın dinle,
Asuman giryandır, onun derdiyle,
Gurbet elde kaldı, yetimleriyle,

Yetim sevindiren, ganiler nerde,
Elini uzatan, yok mu bu derde.

Fosfor bombalarıyla, yok edilen masumlar,
Ellerinde taşları, savunma yapmaktalar,
Zulmün payandaları, kızarmıyor yüzleri,
Amerika destekçi, sessiz avrupalılar,

Hatıramdan çıkmıyor, boynu bükük bakmıştın,
Gözlerinden gizlice, yaşları akıtmıştın,
Anlatmak istemiştim, çektiğim acıları,
Kanayan yüreğimi, acımadan yakmıştın,

Düşüverildi yollara bekleyen olmasa bile
Neler neler söyleyecek gelebilse yollar dile
Tek düze değildir yollar iniş ve çıkışları var
Gah mutluluklara boğar,gah ensene yersin sille