Veda ederken gün
sahildeki dalgalar soruyor
gözlerin uzaklarda neden
tanır mısın oraları
tanırım hemde yürekten
yanan bir ateşten
bu ulu çam bile
kollarını açıp gökyüzüne
bir dilek tutuyorsa
sahilin dibinde
denizin kıyısında
şu dört sandalyeli
yaşayabilseydik bu ilkbaharı
o dallardaki çiçekler
bizim resimlerimiz olacaktı
renklerimizin tafında ne
meyvelerimiz ne tatlarımız
hayatımızın ortagı olacaktı
şimdi kendimi affediyorum
tüm yaşadıklarım arkamda kaldı
yaşayamdağım sen ve diğerleri
af diliyorum
affedin çünkü
artık huzur arıyorum
Unutulmamak istiyorsan
zamana saygılı ol.
Bir ağaç dik
başkasının değil
diktiğin ağacın
gölgesinde dinlen
Başladığım yerler çok geride artık
özgür kuş uçtu hayata umutla
dilinde dualar korkularına inat
bakmadan ardına rüzgarlarına
kanat çırpıyor çıplak ruhunda
bir dans kendi müziğinde sakin
Sen insanlara yaranamazsın.
Hayat sana bu hakkı tanımamış.
sevilmek istiyorsan çocuk gibi.
yıllar üst üste binmişse
Çocuk olmak için de çok geç.
sevenlerine saygılarını ilet
Sen uzaklarda kalabalıklar içinde
ben ıssız sessizliğin derinlerinde
birkaç belirgin hatırayla baş başa
hele gülüşlerin dün gibi kulağımda
önceleri geceler geçmezdi sensiz
gece gündüz bir oldu hep hasretindeyiz
yeter
gel artık diyorum
göçmen kuşlar gibi
bir baharı yaşayalım
ilk olmasa da sonbaharı
dal mı yok konacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!