Bazen gitmek gerek
bu dünyadaki hikayemizin
son satırınıda şükürle yazıp
bizim için yazılmış
hikayemizi okumaya
güzelikler bırakmak lazım
hayat son derslerinde
susmayı işliyor
sevdiğin kadar değil
sevildiğin kadar
var olduğunu
sessizliğin içinde
SON BAHAR GİBİYİM
yapraklarım sarıya döndü
kimi dalda kimi düştü
bakıyorlar dinliyorlar
sonuç ; anlamıyorlar
sustum
yağmur damlalarına dalıp gitmiş
bir köşede sessizce seyrediyorsa
ne kırıklar vardır kim bilir yüreğinde
göz yaşları kurumuş yağmur ağlıyordur
uzun geceler ağlamak için değildir
eller semaya uzanmış dua ediyor
Yaşım kaç bilmiyorum
yaşamaya, hayata inat
gördüğüm her sabaha şükür
aldığım her nefes servet
cennette mola seninle olmak,
seviyorum,hoş görüyorum
hayat inanmaksa
inancını sevmek
ona aşık olmaksa
onun için sevinip
onun için acı çekip
tek başına kalmaksa
hepimizin sırtında bir hayat var
verilen sürede taşıyoruz
sevip sevdiğini bekleyenler
adı aşk durağında
bazımız yanlış insanla
bekleriz azap duragında
sensiz geçen bir geceyi daha;
ömürden düştüm
kaç gün kaç ay kaç yıl oldu bilmem,
ömür kimi kısa dedi kimi uzun
merak edip ölçmedim
kaç santim kaç metre kaç mil
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!