vaz geç gönlüm vazgeç
zamansız sevdin vazgeç
uykusuz gecelerin boş
sende zaman durdu
sabah ona oldu sana gece
sana hasret kaldı gönlüm
ayaklarım isyan ediyor yeter diyor
bedenimde ondan yana duruyor
ruhumla baş başa kalmışım çaresiz
vaz geçmem senden hiç bir zaman
hayatla savaş var içimde alev alev
ya aynalara ne demeli hain cam
Kurduğun cümlelerin
seni anlatmadığını hissedersin
anlamı yitirmiş kelimeler
seni anlatmaya çaba harcıyorsa
akşam karası gözler sana değil
başka günlere bakıyordur
ne güzel şey diye düşünüyorum
uzak kalmak
içinde bir merak her zaman
özlediler mi
bilemediğin her şey içinde gizli
bu kelimenin
SON BAHAR GİBİYİM
yapraklarım sarıya döndü
kimi dalda kimi düştü
bakıyorlar dinliyorlar
sonuç ; anlamıyorlar
sustum
ben çocukluk aşklarımı yazmadım
yoksulluğumdanda hiç bahsetmedim
zenğinliklerimi paylaştım ve zevk aldım
ne zenginler gördüm ceplerinde hayat yok
ne yoksullar tanıdım gönüllerinde bankonot
çok yokuşlar aştım kısa insan hayatında
bugün bir farklı mekan
güneşin battığı yer
taşburun
beton bir masa
sefil bir aşık
ikisi bir arada soğuk amaçsız
Sus diyorsun
susuyorum
anlatmam lazım
kaş ediyorum göz kırpıyorum
ellerimi kullanıyorum
anlamıyorsun.
hayat son derslerinde
susmayı işliyor
sevdiğin kadar değil
sevildiğin kadar
var olduğunu
sessizliğin içinde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!