Güller gibi solan her telin, o çocuksu yaşlarımda ızdırap kaynağımdı.
Bensiz bu dünyadan nasıl giderdin?
Seni tanımış, ilk seni sevmiştim.
Yokluğun soluksuz günlerimdi, ya sensizlik...
Neşeli her adımımda sen tutmuştun ellerimi.
Paylaştığın ise her şeyindi.
Acımı, ümidimi… Sarıp sarmalamıştın.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta