Sen oniki otuz otobüsüyle şimdi
Denizi tutmaya gidiyorsun uzaklara,
Ellerinde bir güz kahvesinin hüznü
Bir yaz gecesi sıcaklığı
Ve bileklerinde sevginin kelepçeleriyle.
Odalar dolusu özlemi burda bırakıyorsun.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta