Şimdi gurbet denilen bir elem denizinde,
Keder adlı dalgalar içimi dolduruyor,
Yürüyorum aşkımın silinmeyen izinde,
Andığım her hatıra yüzümü solduruyor.
Birden boşaltmak için kalbimi ufuklara,
Yaşaran gözlerimle dalıyorum engine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
