Silahların gölgesinde uçuyor beyaz güvercinler
Sevgi diye aşk diye atıyor yürekler
Yinede yetmiyor umutlar, ölüyor çocuklar
Mutluluk nedir tatmadan toprağa giriyorlar
Gökte uçan polen misali yayılıyor hırs tohumu
Sevgi yerine nefret çürütüyor ruhu
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Yalnız günümüzde mi,çağlar boyunca insanlar insanları ezip bitirmiş....ne onur kalmış ne birşey...belgesellere bakınca hayvanlar bile insanlardan şerefli..hiç olmassa kendi cinslerini öldürmüyorlar....duyarlı yüreğinizi kutlarım.
Anlamlı bir şiir.... tebrikler.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta