Bugün canım sıkkın, dokunman bana.
İnsan yüzü görmek istemiyorum.
Kırın aynaları, atın bir yana.
Kendi yüzümdende iğreniyorum.
Ey rüzgar daha çok esiver bugün.
Sıkıntımı sök at, etmesin düğün.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler güzel bir çalışma bu harika şiirinizi yürekten kutlar saygılar sunarım ilhamınız bol olsun şair Turan çeliker
Kaleminize sağlık...
Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta