2.Başkalarının Hayatları:
Şair,kendi dünyasından kafasını kaldırıp çevresini görmeye fırsat bulabilirse (Biraz zor fırsat bulabilir; çünkü kendi yaşamıyla o kadar ilgilidir ki!) orada insanları görecektir. Şairin bir ÇEVRESİ vardır. Çevre kavramı,yavaş yavaş yakın çevreden (aile, okul, mahalle..) uzak çevreye (okul,kent, ülke,dünya) doğru gelişme gösterir. Şairin ilgisi ilk önce kendi çevresinedir. Oradaki insanları görür,onlara şiir yazar. Can Yücel’in “Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim” adlı şiiri bu yakın çevreye, ve onun insanlarına aittir. Aşağıda iki bölümünü aldığımız şiir bu konuda bir fikir verecektir.
“Hayatta ben en çok babamı sevdim.
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla – ha düştü, ha düşecek –
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta