Şiir Sandığı Şiiri - Sami Özay

Şiir Sandığı
Kilit vurulur bazen en derin denizlere,
Bir bakış sığdırılır eksik kalan cümlelere.
Sen gitmeler kuşanıp yollara düştüğünden beri,
Biz bu gizli sevdayı kâğıda mühürledik.

Ne zaman bir rüzgâr esse dağların ardına,
Adını fısıldarım içimin en kuytulu yurduna.
Zaman hırsızdır, bilirsin, alır götürür yılları,
Biz şiire sakladık kavuşamadığımız yolları.

Kalem elbet kırılır, mürekkep bir gün biter,
Lâkin bu sessiz yangın elli ömür de yeter.
Bir mısra boyu ömür, bir harf boyu hasret var,
Hangi kitaba baksan orada bir adın yatar.

En ağır yükler bile bir mısranın omuzunda hafifler; çünkü kâğıt, kalbin en sadık yoldaşıdır.