Yozgat'ın bağrından kopup gelen bir ses,
Şiir Perisi, adınla güzel yüreklerde es.
Bozkırın türküsü, ruhunda demlenir,
Her dizesi, bir damla gözyaşı, bir nefes...
Gözlerinde Anadolunun o masum hüznü,
Dizelerinde saklı, toprağının özü.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta