Birazdan kalkıp gideceğim şu tahta kurularının yediği banktan;
Ben yürürken ve bana bakarken içimle konuşmaları duy,
Yani,
Arkama bakmadan,ve oturduğunu bilmeden orda,
Adımlarım hep ileri giderken,
İçim geriye yol alıyor,
Ve artık özlemlere yelken açıyorum sevgilim...
içimde bir merak
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı
Devamını Oku
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta