Sezai Güler Şiirleri - Şair Sezai Güler

Gördün, olmadı mı olmuyormuş, olmadı işte be gülüm
Yaşayamadım kalbinde, saçlarında yaşlanamadım, üzgünüm
Amma belki, en azından gözlerinin şahitliğinde kollarında ölürüm...

2.12.2017

Bir sayfa aşk yazsam ardı binlerce sayfa saf ayrılık
Kabulleniyorsun zamanla, olmayınca olmuyor yazgısı
Bıraksam diyorum, kalp aşkı harflerim beni özlesin artık
Bir kalp atımı sevsem ardım kalbim durana kadar yalnızlık...

28.2.2018

Ben hiç sana bakmadan bakmadım kendime, suretime
Bilirim ki fırtınalar toplarım önce dalmazsam o maviliklerine
Hiç sen gülmeden gülmedimde ben, hatta ki gülümsemedim bile
Çünkü gülemem hayata sensiz, hatta ölemem bile bakmadan gözlerine

Ben sensiz yaşamadım, büyümedim, hatta ki hiç doğmadım bile

Hepsini biliyorum, çok eşeklik yaptım
Kimi istemeden oldu kiminin farkındayım
Ama gelmiş geçmiş tüm âlimler demişler ki:
"Tanrı bağışlayıcıdır" ben de ondan huzurundayım
Bir iki isteğim olacak, belki de son niyazlarım
Aslında biliyorsun hepsini, istedim ki hatırlatayım

Çiçekler diyorum, kim bilir ne kadar özlediler baharı
Ee onlarınki de aşk, kolay mı, olmuyor tabi öyle ayrı gayrı...

S.Güler-10.3.2025

Kalemizde, evimizde, toprağımızda, kayıp giden yaralı hasta yatağımızda
Keşke gelipte İnce'den bir baba sıcağı dokunsaydı o gece bitap ruhlarımıza
Keskin bir kılıçla bir Kılıçdaroğlu kesip alsaydı ocağımızda yürek sızılarımızı
Ve keşke tülbentli bir Memleket Ana eli değseydi yangın yeri gibi yaralarımıza...

S.Güler-10.7.2018

Babam bırakmadı
Keşke kazma küreğim olsaydı
Mart, ömürde bu bilmem kaçıncı
Isınsaydım, yaksaydım da saplarını

Kalbin, inadın bırakmadı

Saçlarımın akı bıyık teri vakitlerimden, alışkınım
Şimdi seyrelmeye de başlamış, aynı babamın gibi
Olsun, ben de onun gibi o tarafa yatırırımda tararım

Kalbimin sızısı da o aynı zamanlardan, ona alışamadım
Bu sıralar teklemeye de başladı, tıpkı içindeki o sevda gibi

Çaktım ateşi
Ulan ateş ne, kim?
Ateş dediğim benim
İlki sana, çok çektiğim
İkincisi bana çektirdiğin
Üçüncüsü? O Allah Kerim

Yeni yaşıma sıralı bir kaç ay var
Şimdi mevsim çiçekler doğuran bahar
Sırada o vakitler, o sene sana kokan yaz var
Sonranın rengi sarı, yapraklarını dökecek ağaçlar
Ona kimi güz diyor, kimi hazan, kitaplar ise sonbahar
Sonbahar da yerini kışa bırakır normalde, soğuklar ve kar