Sezai Güler Şiirleri - Şair Sezai Güler

Ne yazık ki bu mutsuzluk denen şey bulaşıcı
Tıpkı özlem gibi, tıpkı aşk gibi veya hayal kırıklığı
Kalbin bir yanından öbür yanına sıçrıyor ağrısı sızısı...

S.Güler-11.6.2019

Sonsuzluğundan sonsuzluğuma
Koridor kenarı bir yolculuktur artık bu hayat
Odalar arası gidiş ıssız dönüş sessiz seyahat
Evimizin içi soğuk bir cami avlusu,
Mutfakta banyoda buzdan şadırvan muslukları
Yatak, kanepe, her bir koltuk ayrı bir musalla, dilde salavat

Biliyor musun? Şarkıların bir sonu varmış
Ben hep biter sil baştan başlar sanıyordum
Bazıların sözleri yoktur, zaten onu biliyordum
Şimdi aklımda sözlerin, ezgiyi de duymuyorum
Biliyor musun? Hatta şarkılar sensizken ölüyormuş
Zaten nefes almaya çalışsalar da basıyorum gırtlağına

Anlamazlar, bilirim na mümkün, zaten anlayabileceklerini de sanmam
Ne yazarsam yazayım bu dünyaya seni tam içimdeki gibi anlatamam
Amma sensizlikle bir kalemde silerim bu yörüngesiz dünyayı, acımam
Sen yoksan kemiklerimin ana direği un ufak olur, sen yoksan kırılırım
Ayaklarım basamaz ki yere göğe, dünyamda omurgasız dik duramam...

Günler günleri kovalamıyor artık
Artık hangisi elini çabuk tutarsa, günler günleri vuruyor
Dört yanım ceset dolu, nasıl ağır bir koku, insan iğreniyor
Bana da gece gündüz demeden kefenli kefensiz gömmek düşüyor...

S.Güler-6.6.2025

Gözlerime sürme seni kara çekmiş bu ömrüm
Gayri hiç başka renkleri tanır mı gözüm, göz önüm
Atadan babadan öyle duyduk, öyle bildim, öyle gördüm
Kadere en son noktayı bir tek Azrail koyarmış ey gönlüm
Lâkin bu başka, silinmezsin, silemez, ne Azrail ne görevi ölüm...

Çok söz yuttum, kalibre kalibre çok sus sıktım dilime
Biri "seni seviyorum" meselâ, bir başkası "çekip gitme"
Çok sen gömdüm, her yaştan senler kefenledim kalbime
Biri "sana değer" dediğim bakışlın, meselâ biri "bitip yitme"
Çok senden gittim, ne çok senden ne çok döndüm sana geriye
Biri "sık gitsin kafana" tekik dibindendi meselâ, diğeri "üzülür ölme"...

Olsa eğer, ne dersin?
Tanrı bana kanat versin
Seni de "gökyüzündür" desin
Kaybolayım arşım maviliklerinde
Öldü bilsin herkes, kimileri sevinsin
Herkes canımı kendi yeryüzünden silsin

Bir gün usta, bir gün benimde arkamdan konuşacaklar
Ben senin için kimseden tek kötü söz duymadım Allah var
Beni bilmem, bilemem, belki ben de senin gibi rahat uyuyacağım
Ayakucumda sevdiklerim, oğlum, kızın, belki anam, dilinde Fatihalar
Belki hiç iyi anılmayacağım usta, ardımdan, adımdan öyle atıp tutacaklar
Lâkin iki şey var ki ne deseler nafile, inandıramazlar, hep haksız olacaklar

Ne çok özlüyor insan özleyince
Özlem denen şey aşk değil mi neticede
Aşk denen şey ne peki? Nedir, ne değildir?
Özlem sensin, özlem aşka, aşk sana dönünce...

S.Güler-9.6.2018