Düne kadar tasandım, endişendim kaygındım
Artık acımıyorsun, umurunda değilim!
Gönlümün efendisi, yalnız sana baygındım
Artık acımıyorsun, umurunda değilim!
Çırpınmaktan kollarım, kanatlarım kırıldı
Umut bağlamışım oğula kıza
Hepsi uzak oldu gönüle göze
Hasret iz bırakır kırışık yüze
Boşuna açılmış kol kaldı bana
Yolgeçen hanın soluna durdum
Alev sarısı düşüncelerdeyim
Ne karadır ne beyaz umutlarım
Kalem karası gecelerdeyim
Ne sıcaktır ne ayaz umutlarım.
Pul pul dökülüyor tüm hayallerim
Ölüm gelir beri beri
Herkesin bellidir yeri
Gitti gelmez ömür geri
Umutlar yarıda kaldı
Gençlik koşar yelyepelek
İnsanoğlu derler şaşardır beşer
Kendi elleriyle kuyusun eşer
Tek tek az gelirmiş yer beşer beşer
Fakîr fukarâyı unutanlaar var.
Ar ve nâmus rafa kalkmış tozlanmış
Bu dünya yalandır yalanı âyân
Giderken mezara bırakır yayan
Sanki dünyaları yaratmış bayan
Unutma!Âh var günâh var Allâh var.
Bazen nasîhatler ederdi ninem
Dost elinden yara aldım
Göze geldim aralandım
Dile düştüm paralandım
Unutma beni beni yâr
Unutma beni beni yâr
Yine bir bayrama erişeceğiz
Garip gurabayı unutmayalım
Kazan kazan yemek pişireceğiz
Fakir fukarayı unutmayalım.
Dilimin ucundaydı diyeceklerim
Her günkü dersimdi unuttum gitti
Ne akıl ne fikir bıraktın bende
Ahh! Ne diyecektim,unuttum gitti.
Su kanalı açtın saman altından
Hala ben hiçbir şey yapmadım dersin
Bu bayat kokular sanma lastikten
Yediğin nâneyi unuttun Ersin!
Her yumuşa "tabi, hay hay"diyerek
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!