Bahtı kara gelmişim bu dünyaya,
Bin hayâlle dalmışım bir rüyâya.
Şikayetim kula değil Mevlâya,
Bu dünyada bir tek dostum yoğumuş,
ölem ölem yoğumuş ölem ölem
Bu dünyadan göçüp giden yolcular
Sırat köprüsünde görünürsünüz
Katlime fermanı olan avcılar
Ahıma gelmeyin sürünüzsünüz.
Benide götürün yalan dünyadan
İnsana âr yetmez miydi?
Şeref para etmez miydi?
Hepimize yetmez miydi?
Şu dünyâ'ya sığamadık.
Kendimi dem'in içinde,
Kısa düşer sözlerim
Mânâsız çırpınışım
Fâliyette közlerim
İçten içe yanışım.
Hedefsiz hiddetlerim
Bu gece bir rüyâ gördüm,
Deprem oluyor köyümde.
Allâh bilir hayra yordum,
Yaşam kadar hâk ölümde.
Kerpiç ev altımdan kaydı
Bu gidişe bitiş deme geliş var,
Bilirim ki gerçekliğe dönüş var.
Umutların mumlarında sönüş var,
İrâde sendedir, bende, eldedir.
Bazen gitmek bir ayrılık değildir,
Gösterişe gelmem sevmem ihtişam
Gerek yoktu sana hatırlatmaya
Başından sonuna kadar muhteşem
Kıyamadım aşkı çatırdatmaya.
Durmuyor yerinde hani bu gönül
İncecikten bir ses gelir
Yetiş imdadıma bu gün
Varlığıma nefes verir
Düşüyor yâdıma bu gün.
Yıkıl yüce dağlar yıkıl
Birileri iş bellemiş kendine,
İtât et! fikr'i âciz efendine.
Kimi yanar durur kendi derdine,
"Bu gün kimi eleştirsek"diyorlar.
Burnunu dikerek arşa kaldırıp,
Gel insanca yaşayalım
Kalpte sevgi taşıyalım
Dargın isek barışalım
Bu hayatın tekrarı yok.
Mala mülke kanmayalım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!