Seyit Osman Akyüz Şiirleri - Şair Seyit ...

21

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

1985 İzmit Doğumluyum. İlk ve orta öğretimimi Kullar İlköğretim Okulunda tamamladım. Ortaokul ve lise yıllarında amatör olarak şiirler yazdım. İzmit'te çeşitli sivil toplum kuruluşlarında görev yaptım. Kocaeli Edebiyat derneklerinde aktif görevler üstlendim. Şuan Anadolu üniversitesi Türk Dili ve edebiyatı bölümü 2. Sınıf öğrencisiyim. Evli ve 2 çocuk babasıyım.

Seyit Osman Akyüz

Ben küflü zindanların uslanmaz misafiri,
En kudretli şahların dermansız ağrısıyım.
Kalpleri kuşatırken dalkavukluk zifiri,
Poyrazca dalgalanan bir isyan çağrısıyım.

Görünmezim, sessizim cam ıslanmaz buğumdan,

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Ey yar; Senin başında sevda tüterken, bana
Boğulmuş ateş gibi, gizlice tütmek düştü.
Sen binbir bedduayı yoldaş ederken, bana
Senin mutluluğuna bin dua etmek düştü.

Sen; kılıf giydirirken özgürlük merakına,

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Giderken mühürlü dudaklarımda
Tarifi imkansız ahlar bıraktın.
Vedanı al ettin yanaklarımda
Dilimde hicranlı yoklar bıraktın.

Tenime buz dağı, ruhuma közü

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Ey sevgili;
Seni vatan gibi sevdim.
Gece nöbetleri tuttum hasretinde
Usanmadan...
Işık disiplinine riayet etmeden
Yaktım sigaramı.

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Yüreğimin yüreğine akışı,
Bir sel oldu, durulmuyor Aybüke.
Asırlardır aşılmayan yokuşu,
Tırmanıyor, yorulmuyor Aybüke.

Hasret tuzak, vuslat şafakta pusu,

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Gözlerin bir yaydan çıkan ok gibi,
Değenin katline fermana benzer.
Bir derin okyanus görünmez dibi,
Bir uçsuz bucaksız ormana benzer.

Sözlerin söndürür yaktığım mumu,

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Ben Hocalı, ben Türkün modern çağdaki yası,
Mahzun Azerbaycan’ ın bir mazlum coğrafyası.
İslam düşmanlığının tekrar azdığı yerim,
Ben tarihin tarihi noksan yazdığı yerim.
Bir şubat ayazında etrafım kuşatıldı,
Pak sineme bombalar, kurşunlar boşaltıldı.

Devamını Oku
Seyit Osman Akyüz

Yıkıldı şehirde hayaller, düşler,
Adımız bazıya döndü be Osman.
Her dem yüzümdeki hoyrat gülüşler,
Bir garip sızıya döndü be Osman.

El oldu beraber güldüklerimiz,

Devamını Oku