Şu garip dünyada kuşlarında payı var,
gariplikler içinde.
İrili ufaklı tanelerdir paylarına düşen.
Fırındaki taze EKMEK,
ellerinde bayatmaladı sokak çocuklarının.
Onlarda bilir taze ekmeğin nasıl yeneceğini.
Kurun,önlerine güzel sofrayı,
sizden, benden edeplidirler.
Doydu mu karınları kalkmasını bilirler,
hamuduyla götürmezler.
Yeter ki,vermesini bilin
Yeter ki,sevmesini bilin.
Onlar,kuşlarla paylaşırken sofrasını,
Ömer lütfü KALENDER
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta