Boş ve uçsuz bir kuyuya adım atmaktır sevmek,
Tebessümler sunmaktır kör karanlıklara...
Her kuyuya düşen kurtulamaz Yusuf bahtıyla
O derin ve daracık karanlıktan.
Ömür bir kuyunun karanlığı olup düşer avuçlarına.
Kim bilir belki de çıkarsın kuyudan
Ve sımsıcak bir yürekle uzanan ellerin iziyle




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta