Rüzgarlar savurdu saçlarımı
Kayboldum sonsuzlukta
Ilık esen rüzgarlarda şiir kokan yaz akşamlarında bir daha sevdiğimi anladım
Yanıyorum ceylan gözlüm
Seni sensizlikte bile seviyorum
Islak üşüyen mumda gecede ki sessiz karanlıkta batan güneşte gülün kokusunda..................
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gülün kokusunda...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta