Sevinç Kavuk Şiirleri - Şair Sevinç Kavuk

Diyorlar ki
Ne de çok biliyorsun, hangi kitaptan okudun bunu?
Armut şiş ağzıma düş edepsizlerine denilir mi ki?
Dilin konuşmadan kütüphaneden emek verisini önce ‘bir’ oku!

Diyorlar ki

Disiplinli bir terbiyedir sevgi
Ruhum bu hediyesi
Saygı büyütüyor bedenimi
Mutlu ediyor beni
Şehitlerimin verdiği bu emeği
Vahşet üreyenleri

Doğaldır alış-verişler, para getirdi, para verdi hali
Neden kişiliği ön plana sanki çıkıverdi?
Parası hesabıdır, meşgul etmez kişi isteğini
Neden memuriyete rüşvet sokuşuverdi?

Toplum, tarif edilmeli! Der ki bu özverisi

Platform kürsüsünde konuşanlardan, tv haberinden sadece, alıntı olarak şu bölümü aldım düşünmeye, kendimce: ‘Batılının iflas etmesine faiz neden olmuştur, faiz sömürge olduğuyla ahlaksızdır. Batılı iflas eder diyen, daha çok bekler, çünkü Batılı çökmez’ denildi.

Fikrin kendi içinde çelişkisini düşünmekten es geçeyim de, Batılı çökmez konusuyla ilgili olarak: kullanılmış, yani endüstri eskilerini, silah eskilerini satan Avrupa yenisi için yatırım kaynağını çöp satıcı olarak sağlarken, satın alan acaba ne konumdadır, bir düşünülmeli. Bir ülke çöksün de öbürü yükselsin diye bir sıralama değildir siyaset, olmamıştır tarihlerde de. Biri çökerse öteki yükselir diye mi beklenir acaba siyaset denilen kavramlarla? Bu ne mantığıdır diye bir düşünülmeli. Onları krize sürükleyen uygulamalarını niye öteki ülkeler de uygulamalı acaba, anlaşılması hoş bir mantık olmadığıyla veya bu gerekliliği bir düşünmeli. Batılı çöküntü tecrübelendiyse, bütün çare denemesiyle de başarısızlık göstergelediyse, o başarısızlığı yaratan uygulamaları, acaba niye köle muamelesi gibi başka ülkelere emirvarilik edilmeli ve bunu sistem diye üstlenecek ve uygulayacaksın diyerek üstelik?

13. maddede Türkiye’yi nükleer enerjiye teşvik kınanmalıdır. Bir İslam teşkilatı maddesi de vardı, açıklanmalı, tanıtılmalı içerik olarak anlamı. Bu çalışmaları kutluyorum, ancak: Orduyu çözmek demek ne demek? O ne biçim maddeydi öyle? Benim bir canım bir de Allah’ım var. Ordu bu canım işte ve Allah aşkı soluyan bu canım yine. Bütün kaleler zaptedilmedi demeye zorlandırılan ülkelerden resimler hoş değildir sanıyorum.

Atalığın yaktığı o meşale hep, yaşatan insanlığı
Türkiye'm o emanet, gençliği hep koruyan saygı
Doğa zenginliğinin çocuk ruhunda bu eşsiz aşkı
Türkiye Cumhuriyetini yüce kılan bu vatan varlığı!

Olur mu mekan gelen tepindi giden kişnedi arsızlığa?

zayıf tutumlara tek kadın dahi
mazhar kalırsa elbette üzer
dernek az gelir hem bu birliğe
diyerek kutlayalım biz yine
hem güzel erkek yüreklerini
sembol bu güne katmanlar diye

dünyanın duvarı nerede?
basamak basamak çıkacağım tepesine
gerçekleri yazacağım
kara kalemle... Altay Taşkın””” Şairimize teşekkür ederek

İstanbul her yürekte,

Ölümün eşiğinde yaşanıyor denilen, bireysel bir özellikten
Hastalıktır, insanı diz üstü tek çökerten, inciten ezintiden
Ölümün beşiğinde diye anladığım tarifimden seyreden
Vahşetin heybeti, savrulan yalanıydı, gerçeğidir ezelden

Ölümün uyuduğu yıllardır yaşamım, soluduğum nefese atfen

Allah tek imanı laf ebeliğine yol oldu
Üç beş bin Allah’lık beslenme şirketi şirret kuruldu
Sistem oyununa dünya alem yumuldu

Halkı halka vuruştur olan çözüm adına boğazlamaya…
Savaşsız yaşam isteği köseği doluşmuyor ar meydanına!

Ehliyet dayıda, silecekler mazotçuda ödünç kaldı
Kafaya koyulursa yazılacak bir cezayı
Dünden yok eşeğin sesine mi inanırsın bana mı
Şu devirde getir bir namuslu insan veririm borcu harcı
Canım efendi anlamadım ki zamanın nasıl geçti
Hanım mıydı bey miydi muhatap olduğum neyin nesiydi