Herkes özgürlükten söz ediyor artık,
Kimse bir gönle karşı
Sorumluluk taşımak istemiyor.
Herkes sevilmenin peşinde,
Ama kimse sevmenin
Yükünü omuzlamak istemiyor.
Biz biraz eski zamanlarda kaldık
Bir gönle girdik mi,
Başka kapıları çalmadık.
Bir ismi koyduk mu yüreğimize
Dünya önümüze
Bin ihtimal serse de aldanmadık.
Bizim bildiğimiz aşk,
Bir var bir yok olmak değildi.
Kırıldığında sırtını dönmek değil,
Kırdığın kalbin
Kapısında mahcubiyetle durabilmekti.
Çünkü sevda,
Yalnız güzel günlerin hatırı değil,
Fırtınada da aynı limana sığınmaktır.
Gururu sevgiye duvar etmek değil,
Sevgiyi
Gururun ayaklarına sermemektir,
Herkes gitmenin yollarını ezberliyor,
Biz kalabilmenin edebini öğrenmiştik.
Herkes yeni bir başlangıç ararken,
Biz bir gönlü tamamlamayı seçmiştik.
Belki zamana ayak uyduramadık,
Belki çağın dilini konuşmadık
Ama bir şeyi çok iyi öğrendik:
İnsan, sevdiğini
Her istediğinde değiştirebiliyorsa,
Henüz sevginin
Ne demek olduğunu öğrenememiştir.
Biz belki eski kaldık bu yenidünyada
Ama sevgiyi modaya,
Sadakati zamana teslim etmedik.
Çünkü bizim kitabımızda aşk,
Bir kalbe sahip olmak değil,
Bir kalbin emanetini ömür boyu
İncitmemeyi bilmektir.
Biz belki zamana yenildik,
Ama sevgiyi zamana yenik düşürmedik.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 22:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
20261121 Denizli


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!