Sevgi, Sevi, Sevda...
Hayatımızın uğrak misafirleri...
İçimizde umut çiçekleri yetiştiren ender duygulardı bunlar...
Ömrümüzce hiç tükenmeden yaptığımız en uzun yolculuk belkide...
Sevgi, Sevi, Sevda...
Hepsi ardışık Ve karmaşık bir çizgide...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta