Gönüllerde açan kır çiçeği,
Çözer gün ışığı katı yüreği,
Odur lâlezara döndüren evi,
Acının dermanı daima sevgi.
Dağılır elinden şefkat kuşları,
Gül nefesli ana, rahmet pınarı;
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Gül nefesli ana, rahmet pınarı;
Yeniden her sabah kurar dünyayı....
Tutkunum güldeki zevki kaynağı
İlahi aşk sevginin son durağı...
Çok çok çok güzel bir şiir olmuş..Bu nasıl güzel bir ruh..Harika...Yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta