11 Ekim 2003 - Yenimahalle
Sevgi, aşk ağacından kopan bir yonca gibidir
Yavaş yavaş süzülerek gelir
Sevgiliyi de ağacın altında çok bekletir
Güzelliğin soyut hâline sevgi denir
*****
Gönül ferman dinlemez diye söylenir
Yüreğimin sahibi bir an önce gelsin diye beklenir
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta