Şehrin arka sokağında,
En beteri yalnızlık ayazında;
Üzeri çiğ yüklü Arnavut kaldırımında
Sabahçı kahvesi tadıyla son sokakta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevmek güzel şey arkadaş..gerisi boş...kutlarım..
cenk aksal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta