bazen bir acı duyar insan
nereden geldiği belli olmayan
bir kurşun gibi saplanır birden
delip geçer ruhun bam telinden
bir sızı başlar ciğerde
bir yangın kopar yürekte
bir yağmur damlar gözlerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğin dert görmesin yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta