Sanki her şey hala aynıymış gibi, umursamadan yakiyorum sigaraları.
Sanki sonsuza dek işten çıkıp geleceğin ev burasıymış gibi, kapatmıyorum kapılarımı.
Senin o tatlı bakışların gözlerime değene kadar öyle acı oluyordu ki,
Dayanamayıp salıyordum gözyaşlarımı acımı dindirsin diye.
Ama ne onlar, nede yeryüzünde bulunan hiçbir şey senin ‘kal’ deyişin kadar dindiremezdi acımı.
Sana karşı kurabileceğim tüm cümleleri kurdum.
Ellerimin uzandığı kadar sevdim yüzünü.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta