Elif Akçasarı Şiirleri

73

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Elif Akçasarı

Kendime gelemedim, kalktığımdan beri bu evin içinde dolaşıp duruyorum.
İçtiğim kahvenin haddi hesabı yok, sigaralar sönmüyor..
Birazda bencilim sanki bugün,
itiraf etmeliyim ki kendimden başka kimseyi düşünemeyecek kadar çok derdim var.
Yatağımın altına yapıştırılmış bedenler, sanki oradan kalkmamam için beni sımsıkı tutuyor gibiler. Başarıyorlarda yani, tebrikler.
Her sabah uyanmama rağmen saatlerce kalkamıyorum,

Devamını Oku
Elif Akçasarı

Şimdi bir şeyler izledim.
Sen varsın, şarkı söylüyorsun..
Ah adam, o kadar güzelsin ki, o kadar benim değilsin ki..
Orada olmayı istedim, karşında seni dinlerken dolan gözlerimi durdurmayı istedim.
Sıkıştı kalbim..
Nefes alışlarım zorlaştı, sen başka kadınlar için o güzelim sesini heba ederken şarkılarında, ben seni dinlerken yine mahvoldum..

Devamını Oku
Elif Akçasarı

Benden her gidişinde düşüyor kalbim ellerinden,
Yanıveriyor körüklenen ateşlerde.
Kalbimle beraber tüm derim yana yana,
Acımdan gözyaşlarım tutmuşken yaka paça,
Sönmek için gözlerindeki okyanusa koşa koşa!
Sonrasında üflediğin küllerimden tekrar doğa doğa..

Devamını Oku
Elif Akçasarı

Kolay değildi, hiçbir zaman olmadı.
Bu evin içinde günlerce yalnız kalıp, uyumaya çalıştığım her gece delirmenin eşiğinden dönmek,hiç kolay olmadı.
Tahmin ettiğin gibi dağıttım kendimi,parçaladım.
Ve her parçamı yazdığım sayfaların arasına tek tek bıraktım.
Bilirim akıttığım damlalar birer birer kalbine çarpar.
Bunu ben istemedim, içimde onlarca sen var.

Devamını Oku
Elif Akçasarı

İçimde kopan kıyametlerle birlikte mutluyum ben.
Anlatılan her masalda seni arar oldum,oturup senden konuşuyoruz 7 cücelerle birlikte.
Oysa ortada ne senden bi ses vardı, nede pamuk prenses..
Şimdilerde gözlerinden tanrılar yaptım onlara tapıyorum.
Tam olarak günde 3 kere ellerimi açıp yalvarıyorum onlara,Gitme diye.
Bir yıldız nasıl aşıksa gözyüzüne, bende öyle sana olan aşklarımı saydım, bilmem kaç düzine..

Devamını Oku
Elif Akçasarı

İnsanları bazen yağmurdan sonra çukurlara dolan su birikintilerine benzetiyorum.
Sessiz sakin dururlar oldukları yerde, kimse farkında değildir.
Bir araba gelip onu üzerinize sıçratana kadar, suyun ıslaklığından bile haberiniz olmaz belkide.
İşte bazı insanlar tam anlamıyla böyle.
Çıt çıkarmadan beklerler oldukları yerde, biri gelip onları etrafa savursun, bulunduğu delikten çıkartsın diye.
Ama kimin üzerine gelecekleri belli olmaz. Belki üzerine savrulduğu kişi küfür edecek, belki gülüp geçecek, belkide onu yanına alıp yoluna devam edecek.

Devamını Oku
Elif Akçasarı

Orada mısın?
Bir arala kapılarını iyi olduğunu göreyim.
Bir ses ver kurban olduğum, kulaklarıma bayram ettireyim.
Nasılım biliyor musun?
Alev alev..
Yanıyor dokunduğum her şey, herkes.

Devamını Oku
Elif Akçasarı

Sen ve Bendik.
Kadıköydeydik.
Vapurdan ilk adımımı attım sana doğru.
17 Haziran Cumartesi günü.
Saat 12:30 suları.
İlk intiharım oldu.

Devamını Oku