Gölgesi düştü karanlığın aydınlığa
Kocaman yürekleri vardı oysa
Kurtulmaya çalıştıkça hırpalandılar
Mahkum oldular yalnızlığa
Onlar ki; yaşarken öldüler
Yalansız sevdiler, hesapsız sevdiler
Hep sevdiler hep sevdiler
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta