9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Ne ışık yansıtabildik, ne de gölgeleri kovabildik,
Alacakaranlığın hükmünü, şafağa üstün tuttuk.
Ne, soğuktan donmuş ruhları eritebildik,
Ne de yüreklerde açılan, taze bir çiçek olabildik.
Ne taze çiçek, ne de ün arzuladık, can evlerinde sohbeti diledik.
Hissetmekten ürker olduk, şefkatin yerine şüpheyi büyüttük.
Yâr elinden, bir yudum iksir tattık,
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta