Sevgisiz yaşamak çamura batmak gibidir
ayaza sönmek gibidir iç soğukluğunda ruhun
ürküntü getirir belli belirsiz ifritlere tokatlanırsın
yutmaya ufku ağız açmış canavar sanır
kendini hiçlemiş alev ılgımında çığlıklı kavalye
döne döne geldiği yere varır her şey
o gün sağnaklarda ateş söner
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta