Bağrımı kapladı gizli bir alev,
Gönlümü kül eden sevdan bir ateş.
Yalnızlık büyüdü içimde dev dev,
Karanlık geceme doğmuyor güneş.
Harap oldu ruhum ezelden beri,
Çileler sarmaladı her bir yeri.
Hasretin çevirdi durduğum yeri,
Gözümün yaşına bakmıyor güneş.
Sessizce eririm bir mum misali,
Dinmiyor gönlümde fırtına hali.
Sensiz yaşamanın kalmadı yeri
Doğmuyor ufkuma beklenen güneş
Eriyen canıma derman bulunmaz,
Ezelden yazılan yazı silinmez.
Sana giden yollar neden bilinmez,
Karanlık mülküme saçmıyor güneş.
Yoruldum, büküldü dizimde derman,
Aşkının elinden kesildi ferman.
Savrulur ömrümün harmanı birden,
Doğmuyor ömrüme bir parça güneş.
Sonsuzluk ufkuna diktim gözümü,
Toprağa düşürdüm artık yüzümü.
Rabbim kabullensin son bir sözümü,
Karanlık kabrimde doğmuyor güneş.
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 20:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!