Sevdam Şiiri - Halil Kumcu

Sevdam, bakmaya doyamadığım kara sevdam,
Ne öldürür, ne de kabuk bağlar eski yaram.

İki renkli oldu hayatım: Siyah ve beyaz,
Kışa müebbet hapis… gönle gel, gel artık yaz.

Dertli başımı, beyaza boyadı sedefim,
Akın mı bitti, neden karanlık benim kalbim?

Oysaki maşukun kalbi meşrep olur derler,
O kalbe bir türlü giremedim ki bilmezler.

Bil ki yâr ya da bilme; başkası bana haram,
Hep eksiğim, yarımım… seninle olurum tam.

Ey gönlüm, daldın gittin yine, olmazlardasın,
Ömrün baharı, yazı bitmiş… sonbahardasın.

Aşk… ya vaktinden önceydi gelişin, ya sonra;
Gittin, dağlara taşlara bağıra çağıra.

Belki de hiç kimse bilmeyecek bu sevdayı,
Belki de son defa, demir attığım kıyıyı.

Sen dinle bari mısralarıma anlatayım,
Bu kalp ağırlığından birazcık kurtulayım.

Bilir misin? Ölümsüz olan ruhumuzdu ya…
Bedenimi saran bir gün toprak olacak da…

Sonsuza kadar mı sen orada duracaksın?
Duam odur ki Rabbim bir mezarda kocatsın.

Halilî, toprak ile ruhumuz birleşirken,
Sevdam kalır gönlümde, solmadan, tükenmeden.

📍Şair Notu: Sevdam, bazen en derin yaralarımız olur; ne ölür, ne tamamen kapanır. Bu şiirde o bitmeyen, iki renkli kış ve yaz arasında sıkışmış kalbimi anlatmaya çalıştım. Belki sen de böyle bir sevdayı yaşadın, belki de yaşamak üzeresin; bil ki yalnız değilsin. Ruhumuzun ölümsüzlüğüne, toprağın ise geçiciliğine inanarak yazdım bu dizeleri. Sevgi, acı ve umut birbirine karışır. O yüzden sev, acı çek, ama asla umudunu kaybetme. Çünkü sevda, kalpte solmadan tükenmeyen bir çiçektir. Sevgiyle…

Şiirden geriye kalan satırlar:

•Sevda, yarım kalan kalbin tam olma çabasıdır.
•Kalpteki yaralar, en güzel şiirlerin mürekkebidir.
•Aşk, eksik yanlarımızı tamamlayan görünmez bir bağdır.
•Geç kalmış bir sevda, en uzun süren ayrılıktır.
•Aşk ya vaktinden önce gelir ya da çok sonra; biz hep o yanlış zamanların tam ortasında, birbirimize geç kalmış mültecileriz.

1 Mart 2016 / Salı / Bartın