"Seni seviyorum"
Ne kadar da çok söylenmişti değil mi bu cümle?
Ne kadar da çok "çok" vardı oysa!
Kelimesiz bir hissedişi kelimeye sığdırmak da ne diye?
"Seni seviyorum" diyorduk kendimize.
Herkesin kendi kendine konuştuğu bir alemde, kendine "sen" demek de ne diye?
Çok eski zamanların hiç eskimeyen bir yalanıydı bu.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta